Hoe Pliro tekstbestanden bewaart
Een bronbestand bewaart de letters en symbolen van je programma als bytes. Een tekstcodering is de afspraak om van die bytes weer tekst te maken. Pliro gebruikt UTF-8. Je kunt gewone tekst en emoji typen; de editor regelt bij het bewaren de omzetting.
Wat is UTF-8?
UTF-8 gebruikt één tot vier bytes voor een Unicode-codepunt. A kost één byte en 🐢 vier. Een codepunt is een genummerd tekstelement; meerdere kunnen soms samen één zichtbaar teken vormen. Pliro’s lengte telt codepunten, geen bestandsbytes. Het UTF-8-artikel bevat een tabel en een programma om te proberen.
Nieuwe regels en posities
Pliro accepteert LF, CRLF en oudere CR-regeleinden. Dit zijn verschillende opgeslagen stuurtekens voor de grens tussen regels. CRLF telt als één nieuwe regel. Bij regeleinden worden de afkortingen uitgelegd.
Regel- en kolomnummers voor mensen beginnen bij één. Kolommen tellen Unicode-codepunten. Ongeldige UTF-8 geeft een lexicale fout: Pliro kan een deel van de broncode niet als geldige tekst lezen.
Bewaar broncode als UTF-8 zonder BOM. Een BOM is een extra, onzichtbaar etiket dat sommige editors vóór je tekst zetten. Het is geen regel Pliro-code. Pliro keurt dat etiket momenteel af. Kies bij het bewaren “UTF-8 zonder BOM”; de BOM-uitleg laat de stappen zien. Een niet-leeg bestand hoeft niet met een nieuwe regel te eindigen, al voegt de opmaker die toe.