Regeleinden: onzichtbare tekens tussen regels
Een regeleinde vertelt een tekstlezer waar een regel stopt en de volgende begint. Als je in een editor op Enter drukt, voeg je meestal zo’n regeleinde toe. Het staat in het bestand, ook al zie je gewoonlijk geen gedrukt teken.
Drie schrijfwijzen voor dezelfde grens
| Naam | Betekenis | Opgeslagen stuurtekens |
|---|---|---|
| LF | Line feed: een regel opschuiven | Eén LF |
| CRLF | Carriage return gevolgd door line feed | CR, daarna LF |
| CR | Carriage return: terug naar het regelbegin | Eén CR |
Een stuurteken regelt de indeling of verwerking van tekst in plaats van een gewone letter te tekenen. De namen komen van oudere machines die een schrijfwagen en papier verplaatsten.
Pliro accepteert alle drie de regeleinden. CRLF telt als één nieuwe regel. Als je broncode van een vriend krijgt, hoef je deze instelling meestal niet te veranderen.
Een regel code of een regel in een bericht?
# taal: nl
zeg "Een\nTwee"
Deze opdracht staat op één bronregel. Binnen de tekst zorgt de escapereeks \n voor twee uitvoerregels: Een, daarna Twee.
Regeleinden en inspringing doen iets anders. Een regeleinde begint de volgende regel; spaties aan het begin laten zien bij welk blok een opdracht hoort. Een tab in een bericht kan geldig zijn, terwijl Pliro tabs voor inspringing afkeurt.
Probeer met één zeg-opdracht drie regels te tonen. Houd de hele tekst tussen aanhalingstekens op één fysieke bronregel.