Bronrichtlijn voor de syntaxtaal
Pliro moet weten of je Nederlandse opdrachten zoals zeg gebruikt, of Engelse zoals say. Die keuze heet de brontaal, ook wel syntaxtaal. Zet voor een los Nederlands bronbestand deze taalregel bovenaan:
# taal: nl
Zo’n speciale taalregel heet een richtlijn: hij vertelt Pliro hoe het de broncode moet lezen. De regel begint met #, net als commentaar, maar Pliro herkent zijn bijzondere betekenis. Hij toont geen bericht wanneer je programma draait.
De oudere vorm # language: nl wordt ook geaccepteerd. De Engelse vorm is
# language: en. De exacte, kleine taalcodes zijn nl en en.
Als de taal al ergens anders is ingesteld
Een projectinstelling, de ontwikkelomgeving of een hulpmiddel dat Pliro’s API gebruikt, kan de brontaal meegeven. Alleen dan mag de broncode de taalrichtlijn weglaten. Een richtlijn in de broncode en een meegegeven taalkeuze moeten overeenkomen. Ontbreken beide? Dan krijg je een foutmelding. Pliro raadt de taal niet aan de hand van de woorden.
De terminalopdracht pliro check --locale nl zonder-richtlijn.pliro controleert bijvoorbeeld een bestaand bestand met de naam zonder-richtlijn.pliro als Nederlandse broncode. De optie --locale nl betekent “lees Nederlandse broncode”. Ze vertaalt je programma niet en overschrijft geen tegenstrijdige taalrichtlijn.
Een onzichtbaar etiket vooraan het bestand
Bewaar broncode als UTF-8 zonder BOM. UTF-8 is de manier waarop je editor tekst opslaat. Een BOM is een extra, onzichtbaar etiket dat sommige editors vóór die tekst zetten. “UTF-8 met BOM” of “UTF-8-BOM” betekent dat het etiket aanwezig is. Pliro keurt dat momenteel af, ook als je code er goed uitziet.
Kies bij het bewaren UTF-8 zonder BOM en controleer het bestand daarna opnieuw. Laat je taalrichtlijn staan. Bij wat een BOM is en hoe je zonder BOM bewaart vind je een tabel en stappen.
Waar moet de taalregel staan?
Pliro zoekt de richtlijn alleen op de eerste niet-lege regel. Zet dus geen gewone opmerking of programmaopdracht erboven. Lege regels erboven mogen wel, maar helemaal bovenaan is het duidelijkst.
De taal van code en foutmeldingen
De brontaal bepaalt de codewoorden. De interfacetaal bepaalt de teksten op knoppen en in menu’s. De taal van foutmeldingen is weer een aparte keuze. Nederlandse code kan bijvoorbeeld Engelse foutmeldingen krijgen via --diagnostics en. Het programma blijft hetzelfde doen.
Gerelateerde lemma’s
Syntaxis en waarden · Ingebouwde functies · Programmeergidsen