# Hoe Pliro tekstbestanden bewaart

[Syntaxis en waarden](LEESMIJ.md)

Een bronbestand bewaart de letters en symbolen van je programma als bytes. Een **tekstcodering** is de afspraak om van die bytes weer tekst te maken. Pliro gebruikt **[UTF-8](../begrippen/utf-8.md)**. Je kunt gewone tekst en emoji typen; de editor regelt bij het bewaren de omzetting.

## Wat is UTF-8?

UTF-8 gebruikt één tot vier bytes voor een Unicode-codepunt. `A` kost één byte en `🐢` vier. Een codepunt is een genummerd tekstelement; meerdere kunnen soms samen één zichtbaar teken vormen. Pliro's `lengte` telt codepunten, geen bestandsbytes. Het [UTF-8-artikel](../begrippen/utf-8.md) bevat een tabel en een programma om te proberen.

## Nieuwe regels en posities

Pliro accepteert LF, CRLF en oudere CR-regeleinden. Dit zijn verschillende opgeslagen stuurtekens voor de grens tussen regels. CRLF telt als één nieuwe regel. Bij [regeleinden](../begrippen/regeleinden.md) worden de afkortingen uitgelegd.

Regel- en kolomnummers voor mensen beginnen bij één. Kolommen tellen [Unicode-codepunten](../begrippen/codepunten.md). Ongeldige UTF-8 geeft een lexicale fout: Pliro kan een deel van de broncode niet als geldige tekst lezen.

Bewaar broncode als **UTF-8 zonder BOM**. Een **BOM** is een extra, onzichtbaar etiket dat sommige editors vóór je tekst zetten. Het is geen regel Pliro-code. Pliro keurt dat etiket momenteel af. Kies bij het bewaren “UTF-8 zonder BOM”; [de BOM-uitleg](../begrippen/utf-8.md#wat-is-een-bom) laat de stappen zien. Een niet-leeg bestand hoeft niet met een nieuwe regel te eindigen, al voegt de opmaker die toe.

[Unicode](../begrippen/unicode.md) · [Codepunten](../begrippen/codepunten.md) · [Brontaalrichtlijn](brontaal.md)