# Een functie gebruiken: aanroepen en argumenten

[Syntaxis en waarden](LEESMIJ.md)

Een **aanroep** vraagt een functie haar taak uit te voeren. De meegegeven waarden zijn **argumenten**. De namen die ze in een functiedefinitie ontvangen, zijn **parameters**. Een **aanroepvorm** vat samen hoe je de functie gebruikt. [Volg één aanroep stap voor stap](../begrippen/parameters-en-argumenten.md).

Een functie aanroepen betekent dat je haar vraagt haar taak uit te voeren. De waarden die je meegeeft heten argumenten. Sommige eenvoudige aanroepen kun je ook in Pliro-commandovorm schrijven.

De gewone aanroepvorm werkt overal in expressies:

```text
zeg("Hallo", naam)
laat aantal = lengte([1, 2, 3])
zeg(tekst(aantal))
```

Als volledige opdracht mag een aanroep haakjes weglaten:

```text
zeg "Hallo", naam
vooruit 100
hulpen.teken 20, 30
```

Argumenten blijven door komma's gescheiden. Deze opdrachtvorm ondersteunt een
naam of een reeks namen met punten als doel. Het eerste argument begint met
een naam, getal, tekstliteral, `waar`, `onwaar`, `geen`, `niet` of `{`.
Begint het met `[`, unaire `+`/`-` of groepering `(`, gebruik dan de gewone
haakjesvorm: `zeg([1, 2])`, `vooruit(-10)` of `zeg((1 + 2) * 3)`.
Een aanroep zonder argumenten vereist `()`, bijvoorbeeld `penOp()`.

Losse expressieopdrachten zijn toegestaan. Hun waarde wordt normaal weggegooid;
interactieve uitvoering kan een resultaat anders dan `geen` tonen.

## Voorbeeld

```pliro
# taal: nl
zeg("Pliro")
zeg "Pliro", 12
zeg([1, 2, 3])
```

## Gerelateerde lemma’s

[Syntaxis en waarden](LEESMIJ.md) · [Ingebouwde functies](../ingebouwde-functies/LEESMIJ.md) · [Programmeergidsen](../gidsen/LEESMIJ.md)